Stijn.

Tijdens de Gentse Feesten trok ik met 300 mm aan glas de Sint-Baafstoren op.

Uiteraard met de nodige portie aaaah’s en oooooh’s.

Na een geslaagde editie vorig jaar breit Radio Modern een vervolg aan Hotel Jarretelle in de Gentse Vooruit. Zelfs in tijden waar zomers amper 20 graden halen, kunnen hoteldirectrice Mama Locca – alias aphrodite Pascal Platel – en haar burleske dames een nagenoeg uitverkochte Vooruit doen zweten. Na een klein voorspel in het café mag het publiek voor het echte werk richting de Balzaal. De dansers en danseressen van dienst, zowaar de crème de la crème van de Europese burleske striptease, geven elk om beurt het beste van zichzelf. Al ligt de nadruk niet zozeer op strip maar eerder op een brave tease. De dominantie van La Mama Locca wordt pas echt duidelijk als zelfs een oude rocker nederig en vrijwillig in z’n mand kruipt.

De kunst van het verleiden, daar draait het allemaal om. In dit huis van vertier waagt men zich niet aan goedkope vulgariteit maar aan dans, cabaret en ondeugend theater met humor als glijmiddel van dienst.

Mag er een raam open a.u.b?

Meer foto’s? Hier.

Integraal geschoten met een Nokia N8 en winnaar van de Nokia Shorts competition 2011.

Ze waren met ruim 6 500 en liepen allemaal samen net iets meer dan de afstand rond de Aarde bij elkaar. 56 803 km om precies te zijn. Een kleine fotoreportage van de 10 km.

Het is acht uur in de ochtend en we hebben een afspraak met onze gids aan de Koutoubia Moskee. Samen een achttal anderen zal hij ons vandaag met een minibus gidsen naar de Asni vallei in het Atlasgebergte.

Marrakech weergeven op een grotere kaart

Gisteren de Soeks in het Noorden, vandaag Kasbah & Mellah in het zuiden. Het is maandag en we blijven in de buurt van onze Riad. Dit is de voormalige presidentiële wijk die heel wat sultans huisvestte. Het huidige Marokkaanse koningshuis heeft aan de zuidelijke kant van deze wijk hun intrek genomen. Voor 10 MAD brengen we een bezoek aan Dar Si Said Museum. Een typisch ambachtelijk museum met veel hout- en potwerk. Een boeiender alternatief is volgens mij wel het Maison Tiskiwin. Gerund door een Nederlander trouwens.

Paleis nummer 1 voor vandaag is Palais de Bahia. Een van de grootste voormalige paleizen die Marrakesh heeft. Via een heel lange tuinstrook kom je op 8000 m² aan binnenplaatsen en tuinen. De talrijke met mozaïek versierde kamers boden vroeger onderdak aan Bou Ahmed’s, een machtige vizier in de jaren 1890, zijn vier vrouwen en zijn 24 maitresses. Het hele complex werd kort na zijn dood geplunderd door Sultan Abdel-Aziz. Volgens het verhaal bleek dat de ezels, die het talrijke, reusachtige en loodzware meubilair naar het paleis moesten brengen, amper een poot konden verzetten en bezweken onder het gewicht.

Niet veel verder is er het Palais El-Badii. Naar mijn mening het indrukwekkendste tot nu toe. De bouw van dit voormalig paleis van sultan El-Mansour (1578 – 1607) duurde 25 jaar en is het resultaat van de overwinning op de Portugezen. Nu is deze site een grote ruïne maar de kolossale omvang blijft 450 jaar later indrukwekkend. De ooit met goud vergulde buitenmuren zijn nog intact en ook op de binnenplaats zijn nog sporen van het grote zwembad terug te vinden. Via een groot gat in een van de grote muren kom je op de binnenplaats die de oppervlakte heeft van een paar voetbalvelden. Op die buitenmuren en tal van andere plekken in de stad zie je veel ooievaarsnesten. Deze dieren zijn zo heilig dat wie ze wegjaagt of de keel toe nijpt kans maakt op drie maanden vol pension in een Marokkaanse gevangenis.

Genoeg bezocht en gewandeld voor de komende uren. We volgens blindelings onze Time-Out en lunchen rechtover het Badii paleis op het dakterras van Kosybar, een modern Marokkaans etablissement.